31 01 2009

"ey iki adımlık yerküre, bütün arka bahçelerini gördüm ben"


         'nilgün marmara'


durmadan yağmur yağıyor 
solan gün'e, kuruyan nil'e
dökülüyor marmara'ya
usul usul

 sırtını arka  bahçeye  dönüyor  kadın
camın ardından iç bahçeye  bakıyor
tutunduk sanılanları çarpıp yüzümüze 
ekim'e  sarıp kendini
bileklerinden boşluğa
sessizce salıyor  hayatı
"gökyüzüyle  yeryüzü arasında bulutu  haraca kestiğiniz bu yerde"
ölüp durmaktan cayıyor...

ayak izlerini silemiyor   yağmur....


nilgün gürbüz

230
0
0
Yorum Yaz